Zaterdagochtend (13/2) stapte ik met gemengde gevoelens mijn waterbed uit. Eigenlijk een beetje chagrijnig…Ik keek naar buiten en aanschouwde de witte Texelse velden. Toen wist ik het: Het zou een perfecte Winteranimal geweest zijn…..een witte wereld, nagenoeg geen wind……. en goede vooruitzichten voor het weekend. In gedachten zag ik de witte ijsbeer en herten voor mij in de sneeuw.

Maar niet te lang bij stil gestaan want ik werd er niet vrolijker van en daarbij realiseerde ik mij dat Covid 19 diepere sporen in het vaderland heeft achtergelaten dan het niet door gaan van de Winteranimal……

Rond 11:00 uur werd ik aangenaam verrast door een telefoontje van Janneke K…..van de Rotterdammers. Ze wilde mij toch even laten weten dat ook al was er geen winteranimal ze toch naar Texel waren gekomen. Dan maar een weekendje niets doen zei ze.

Dat maakte mijn dag weer goed en ik besloot om deze gevoelens met jullie te delen. Volgend jaar gaan we er weer volop tegen aan en maken er weer een waanzinnig mooie wedstrijd van.

Een ander voordeel is dat we met Valentijnsdag thuis zijn en niet ’s morgens om 06:00 uur het huis uit sluipen om de wedstrijd in goede banen te leiden.