“Winteranimal 2018…..Hij vond het fantastisch!”

door: Willem Beuken | Handboog Schutterij Hilversum

Het is voor mij de derde achtereenvolgende keer dat ik met dit toernooi mee gedaan heb en met veel plezier.  In 2016 had de organisatie van dit grote evenement nog maar 36 doelen maar naar de grote aanmeldingsstroom in 2017 heeft het team van de eilandschutters besloten om er 2 parcoursen van te maken met 30 doelen dus in totaal 60 doelen. En we hebben in 2017 op zondag een hele mooie dag gehad met sneeuw. Dat het koud was met sneeuw dat is normaal maar het leverde toch hele mooie plaatsjes op. Dit jaar 2018 was het koud maar ook erg winderig. Op zaterdag was het in de duinen windkracht 5/6 maar zondag windkracht 6/7. Maar gelukkig heeft iedereen er last van en je probeert toch het beest te raken.

Ook op zaterdag was er voor Rayon 1 het Rayonkampioenschappen 3D. Dat houdt in dat er tijdens de gewone wedstrijd er nog een wedstrijd mee liep zonder dat je hier extra voor moest inschrijven en betalen. De schutters uit Rayon 1 deden automatisch mee. Nu is er besloten om voorlopig het RK 3D op Texel te houden maar mocht er een andere vereniging dit ook een keer willen doen is dat mogelijk. De prijsuitreiking werd gedaan door de burgermeester van Texel  en dat werd met een applaus zeer gewaardeerd. Maar ook was er een prijsuitreiking voor de 1daagse schutters.  Dit om te zorgen dat ook 1daagse schutters welkom zijn.

Op zondag was er ook een prijsuitreiking voor de 1daagse schutters dus iedereen maak een faire kans om met een prijs naar huis te gaan. Maar natuurlijk bij de grote prijsuitreiking van het gehele weekend werd dit jaar gedaan door onze bondsdirecteur Arnoud Strijbis. Deze was naar het eiland gekomen om het eens mee te maken wat nu precies het 3D schieten inhoud. Hij heeft genoten en veel geleerd over de discipline en de schutters van zo’n groot evenement . Hij vond het fantastisch hoe de schutters onder elke omstandigheden hun sport met passie beoefenen.  En hij heeft natuurlijk veel respect voor de organiserende vereniging die dit met vrijwilligers voor de breedte sport organiseert.

Zelf heb ik weer genoten van het gehele weekend en ik hoop natuurlijk dat ik er volgend jaar weer bij kan zijn omdat ik het spelletje toch erg leuk vind ook al is het weer niet 25 graden en windstil  maar gelukkig hebben alle schutters die buiten schieten er last van als het weer niet  optimaal is.

“Gevonden pijlen!”

door: Bouwe Kuipers

“The day/week after”. Materiaal uitzoeken, dieren naar de “dierenkliniek”. Inventariseren wat er vervangen moet worden etc. etc. In die hectiek kom jeook de gevonden pijlen weer tegen. De navolgende pijlen met naam zijn gevonden:
1 x Ruud de Munk (hout)
2 x Patrick v B (CarbonOne)
2 x Nicolai (full metal jacket)
1 x Leutscher (acc 440)
1 x W.R.X. (acc 530)
1 x Peter v.d. Linden (CarbonOne 730)
1 x Daniel v. H. (Predator 3050)
1 x Marloes de Boer (Apollo 930)
1 x Ruud de Munk (hout)
2 x Patrick v B (CarbonOne)
2 x Nicolai (full metal jacket)
1 x Leutscher (acc 440)
1 x W.R.X. (acc 530)
1 x Peter v.d. Linden (CarbonOne 730)
1 x Daniel v. H. (Predator 3050)
1 x Marloes de Boer (Apollo 930)

“Toch prijs!”

door: Nico Bontenbal

2 dagen 3D wedstrijd in de duinen en de bossen, een geweldig mooi parcours. De eerste dag met windkracht 5 en de 2e dag windkracht 7-8, op de duintoppen was het bijna niet te doen om de doelen te raken.

De pijlen waaiden van de oplegger, je kon de boog niet stil houden en zelf stond je ook heen en weer te zwaaien in de wind. Vorig jaar in 20 cm sneeuw en nu heel veel wind.

Altijd weer een uitdaging op Texel, volgend jaar weer ! Oh ja, ik ben 3e geworden, dus wat doe je…

stuur even een mailtje naar eilandschutters@gmail.com met je naam en adres en je prijs wordt naar je opgestuurd. Wel de portokosten betalen.

“BAMBIE!”

door: Esthella Hoebe

Toen ik hoorde dat er 445 inschrijvingen waren, was ik een klein beetje bang dat het eiland Texel zou gaan zinken.

Ik werd van tevoren al door iedereen van mijn club in veelvoud gewaarschuwd voor de extreme weersomstandigheden. Misja aan de USV bar; ‘geloof mij nou maar, koop thermo-ondergoed. Toen ik het eindelijk had gekocht, begreep ik niet dat ik het niet eerder had gedaan.’ Algoed. Ik besefte uiteindelijk dat een legging met een spijkerbroek eroverheen onvoldoende zou zijn en ik heb even snel wat op de kop getikt; beetje prijzig, dat wel. Eenmaal aangekomen bij de wedstrijdtent kom ik een shag draaiende Jan B. tegen; ‘Ik weet iets waar jij absoluut vrolijk van wordt. Je kan voor een tientje díe broek kopen hier op Texel’. ‘Nee Jan, daar word ik absoluut niet vrolijk van.’

Nadat de mededelingen op waren konden we in ganzenpas naar plok 43; ons startdoel. Al wandelend merkte Angelique op dat dit mijn eerste grote wedstrijd was en daarom mijn ontgroening. ‘Ik vind het best klinken, zolang ik maar geen gekke rituelen moet uitvoeren.’ Het eerste opstapje bewees al een uitdaging te zijn. Ik dacht het wel zonder die uitgestrekte hand te kunnen; zwaartekracht had andere plannen met mijn persoon. Na geduwd en opgetrokken te zijn heb ik het uiteindelijk wel gered.

Eenmaal daar hebben we nog gezocht naar Winfried, ons missende groepslid. Na een aantal keer zijn naam over de duinen heen te hebben geroepen, zijn wij uiteindelijk stipt om tien uur begonnen. Alles verliep gladjes; behalve misschien dat we op een zeker moment bij het verkeerde doel stonden. Het lussensysteem werd nog eens goed uitgelegd door de groep die daar wél moest schieten.

Na mijn eerste Kill begon ik een liedje te zingen; ‘Als je van beren leren kan, van slimme beren leren kan…’ Achter mij hoorde ik gefluister; ‘gewoon laten gaan en geen oogcontact maken, dan gaat het vanzelf over.’ Jan A. tegen Misja; ‘ik denk inderdaad dat dát de beste methode is.’ Aangekomen bij het volgende doel riep ik; ‘BAMBIE!’

Na een aantal doelen te hebben geschoten, heb ik mijn reeks zelf verpest; ‘Nou, het gaat best wel goed; ik heb telkens de tweede pijl hit en dat is elf punten, het gekkengetal. Dat past wel bij mij.’ Jan A., een tijdje later; ‘ik heb al 5 rondes niets op hoeven te schrijven voor jou, heb je vroegtijdig pauze genomen?’

Op een zeker moment miste wij een groepslid. ‘Waar is Jan?’ ‘Jan B. is daar.’ ‘Nee, andere Jan.’ ‘Ah, nee dat weet ik niet.’ Van boven; ‘Deze Jan is van de duinen afgerold terwijl iedereen al door was gelopen!’ ‘Oeps, dat hebben we dan even gemist.’

Een wijze les van de eerste dag is dat ik vooral niet mag opmerken dat het gaat regenen of aan het regenen is. Wel moet ik mijn houten pijlen afschermen tegen het hemelwater. De tweede dag wist ik wat spierpijn was en snapte ik dat er ook zoiets is als teveel frisse lucht. Ik mocht die dag schrijven. Een grote verantwoordelijkheid en een uitdaging met koude handen. Ik ging er daarom telkens bij zitten.

Ik ben bijna niet gevallen, want ik heb mij kunnen vastgrijpen aan wat ik nu kan omschrijven als een doornenstruik.

dav

Het was dat, of mijn hand had opeens besloten om verder door het leven te gaan als zee-egel.

In het bos jogde er iemand op ons af in de kleuren van markeerstiften, maar na het zien van een aantal pijlen die we loste over het wandelpad is hij precies dezelfde richting terug gejogd. Verder kwamen we nog vier besjes tegen tussen de duinen. ‘Wat doen jullie als ik vragen mag?’ ‘Boogschieten.’ ‘O, en is dát een echte sport?’ ‘Jazeker.’ ‘Maar waar schieten jullie dan op?’ ‘Op dat beest dat nu verscholen zit achter dat langzame groepje dat nu pijlen aan het zoeken is.’ ‘Aha! Nou, wel sympathiek dat jullie niet op echte dieren schieten.’ ‘Dat mag niet in Nederland.’ ‘Oké, nou veel succes nog.’ ‘Dank u.’

Het was aan het einde van de dag even wachten tot het laatste groepje geschoten had. Gelukkig waren we bij de speeltuin en heb ik nog even kunnen schommelen en glijden.

Dit was mijn eerste Winter Animal en mijn derde 3D wedstrijd buiten. Ik heb al mijn pijlen terug mee naar huis kunnen nemen, wat ik een wonder op zich vind. Angelique en Jan A. gingen naar huis met de derde en tweede prijs. Zelf heb ik nog even gekeken hoe ik het er vanaf heb gebracht bij de uitslagen. ‘Nou dat is nog best wel goed, o wacht; die hebben maar één dag geschoten en deze gekke USV’ers hebben weer eens hun schietbriefje niet ingeleverd.’

Eén ding zal ik nooit meer vergeten; het Hunter doel in de vorm van een rat. Ik heb precies mis tussen zijn snuit en voorpoten geschoten. Dus meneer Rat op Boomstam, als ik jouw nog een keer tegenkom bij een andere wedstrijd, besef dan dat ik mijn pijlenkoker volledig op jouw zal legen; of het nou meetelt of niet.

_________________________________________________________________________________________________

Dat belooft wat

Door: Maarten Porsch

Afgelopen weekend was er weer de vertrouwde WinterAnimal van de Eilandschutters op Texel, Met 8 personen een huisje in de Koog gehuurd en vrijdagmiddag met zijn allen onderweg. Het beloofde een koud weekend te worden dus het thermo ondergoed ingepakt. Na de gezamenlijke maaltijd vrijdagavond toen iedereen binnen was hebben we ons voorbereid op de wedstrijd. Spelletje Carcassonne gespeeld maar dan in de Jungle. Op zaterdag werden de Rayonkampioenschappen voor Rayon 1 gehouden. Na een rustige nacht onderweg naar het wedstrijdterrein. Hier aangekomen de bekende enveloppe opgehaald met alle wedstrijdbriefjes etc. Gelukkig mochten we beginnen in de duinen.

Het weer was weliswaar koud maar met het zonnetje erbij was het toch een prachtig stukje schieten op de camping. Ondanks dat het stevig waaide. Daarna het bos in voor de tweede lus. Hier ging het ook goed en nadat we klaar waren om 4 uur nog even wachten op de prijsuitreiking. Ondanks dat ik met een nieuwe set pijlen schoot en de vlucht nog moest leren kennen ben ik toch nog 3e geworden. Dat belooft wat voor de volgende wedstrijden.

De prijsuitreiking kwam zoals afgesproken om 5 uur en ging erg vlot. Leuk was het dat de burgemeester de prijzen kwam uitreiken. Hierdoor kreeg je toch het gevoel dat onze sport ertoe doet. Zaterdag avond heerlijk uit eten geweest en nog een drankje gedronken met wat medeschutters. Een gezellige avond. Zondag was een ander verhaal, de wind trok aan tot windkracht 7 maar op sommige momenten was het windkracht 9. Zeer lastige omstandigheden om te schieten, de organisatie heeft ‘s morgens na controle van de omstandigheden terecht 2 banen uit het parkoers gehaald aangezien deze onveilig waren om te schieten met deze wind. Zelf heb ik het door de wind een beetje laten liggen maar ben over de twee dagen toch nog tevreden over mijn resultaat. Zoals afgesproken de boot van 6 uur terug en ‘s avonds om 8 uur thuis. Spullen opruimen en dan nog even samen op de bank (in slaap vallen) en dan vroeg naar bed. Al met al een zeer geslaagd weekend en een pluim voor de organisatie voor al het regel werk en het opbouwen en de catering. Alles was prima verzorgd. Volgend jaar weer!!!

 

 

 

Spring naar toolbar